Duur; 1 dag

Ouderverstoting houdt in dat het kind, uit angst en loyaliteit, het onrealistische negatieve beeld dat de ene (vaak verzorgende) ouder van de andere ouder heeft overneemt en dat beeld uiteindelijk gaat ervaren als van hemzelf zijnde. Het kind wijst als gevolg daarvan deze ouder (en diens familie) af (zij kunnen niets goed doen) en wordt over-loyaal aan de beïnvloedende ouder (deze wordt gezien als perfect). Zo ontstaat in het kind het beeld van een compleet goede en een compleet slechte ouder. Dit heeft een zeer schadelijke invloed op de verdere ontwikkeling van het kind. Ouderverstoting lijdt bij het kind en de verstoten ouder tot levenslange psychische wonden die ook in de nakomende generaties sporen achterlaten. Ouderverstoting schaadt ook de verstotende ouder zelf. Uiteindelijk kent het proces alleen slachtoffers.

De onderliggende psychische dynamieken die tot deze gezinssituatie lijden zijn complex, mede door hun onderlinge beïnvloeding. Ze worden dan ook door hulpverleners, advocaten en rechters meestal niet opgemerkt en het gedrag van de betrokken gezinsleden wordt als gevolg daarvan verkeerd geïnterpreteerd. Hier is de uitspraak: “Je gaat het pas zien als je het doorhebt.” op zijn plaats.